Άγιος Λουκάς ο Ιατρός - Αρχιεπίσκοπος Συμφερουπόλεως και Κριμαίας
Άγιος Λουκάς ο Ιατρός
Αρχιεπίσκοπος Συμφερουπόλεως και Κριμαίας
9789605465926
Αθήνα
118
1
Ναι
235.2
ΣΦΥ
0001972
Ναι
Ο Άγιος Λουκάς ο Ιατρός (κατά κόσμον Βαλεντίν Φελίξοβιτς Βόινο-Γιασενέτσκι) Αρχιεπίσκοπος Συμφερουπόλεως και Κριμαίας, αποτελεί μια κορυφαία μορφή της σύγχρονης Ορθοδοξίας και έναν ζώντα μάρτυρα της αλήθειας της πίστης. Η ζωή του υπήρξε μια συγκλονιστική σταυρική μαρτυρία.

Διαπρεπής γιατρός και αργότερα καθηγητής της Ανατομίας και Χειρουργικής στο Πανεπιστήμιο της Τασκένδης, έζησε σε μία από της πιο ταραγμένες περιόδους της νεότερης ευρωπαϊκής Ιστορίας, ασκώντας με ανιδιοτέλεια το ιατρικό του λειτούργημα και θέτοντας τον εαυτό του στην υπηρεσία του πάσχοντος συνανθρώπου του. Αψηφώντας τις απαγορεύσεις του αθεϊστικού σοβιετικού καθεστώτος, συμμετείχε ενεργά στη ζωή της Εκκλησίας και μετά τον θάνατο της γυναίκας του χειροτονήθηκε ιερέας (1921) και στη συνέχεια επίσκοπος Τασκένδης (1923). Από τότε, συνδύαζε ποιμαντικά και ιερατικά καθήκοντα, παραμένοντας αρχίατρος του Γενικού Νοσοκομείου Τασκένδης, χειρουργώντας καθημερινά και παραδίδοντας μαθήματα στην Ιατρική Σχολή, πάντα με το ράσο και τον σταυρό του.

Ο Άγιος Λουκάς αντιμετώπισε την εχθρότητα του σταλινικού καθεστώτος, διώχθηκε, συκοφαντήθηκε, φυλακίστηκε και εξορίστηκε για 11 χρόνια στη Σιβηρία, πέρα από τον Αρκτικό Κύκλο, συνεχίζοντας ακάματα το επιστημονικό έργο του και βοηθώντας όσους είχαν ανάγκη παρά τα σοβαρά προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε. Το 1946 βραβεύτηκε με το βραβείο Στάλιν για την ηρωική εργασία του στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και για τη μεγάλη προσφορά του στην ιατρική επιστήμη. Ωστόσο, εκείνος απείχε από την απονομή (αντίδραση αδιανόητη για την εποχή) χαρίζοντας το χρηματικό ποσόν του βραβείου στους φτωχούς. Στα 70 του χρόνια έγινε Αρχιεπίσκοπος Συμφερουπόλεως και Κριμαίας εξασκώντας παράλληλα αναργύρως την Ιατρική.

Πλήρης ημερών και έχοντας ολοκληρώσει το έργο της μαρτυρίας του Κυρίου του Εσταυρωμένου για τη δική μας σωτηρία, ο Άγιος Αρχιεπίσκοπος-γιατρός Λουκάς κοιμήθηκε ειρηνικά στις 11 Ιουνίου 1961. Σύντομα, ο τάφος του έγινε τόπος προσκυνήματος, όπου επιτελούνται μέχρι τις ημέρες μας πλήθος ιάσεων. Η μνήμη του τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 11 Ιουνίου.

(Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)