Βιβλιοθήκη Ιωνικής Εστίας

« ΠΡΟΛΟΓΟΣ (ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ)

Μέ την έκδοση του βιβλίου τούτου δεν αποβλέπω σε φιλολογικές δάφνες. Άλλα είναι τα ελατήρια που με ώθησαν να το γράφω και να το τυπώσω. κι εξηγούμαι :

Κάθε άνθρωπος που παλεύει η πάλαιψε κάποτε σκληρά για το ψωμί του, χύνοντας ιδρώτα και δάκρυα, θα βρει, πιστεύω, μέσα στις σελίδες του κομμάτια από την ίδια του τη ζωή.

Γενικά κάθε αναγνώστης, διαβάζοντάς το, θ' αναγκαστεί, θέλοντας και μη, να πάρει θέση μπροστά σ' ένα παλιό μα πάντοτε οξύ κι άλυτο μέχρι σήμερα κοινωνικό και ηθικό πρόβλημα του τόπου μας: την πάλη του φτωχού παιδιού για τη ζωή του.

Πρόκειται για το ημερολόγιο της ζωής μου και της πάλης μου, της ζωής και της πάλης ενός φτωχού κι απροστάτευτου παιδιού της επαρχίας, που απ τα δώδεκα μόλις χρόνια του, πιστεύοντας πως άξιζε κι αυτό να φάει λίγο καθάριο ψωμί και να φορέσει μια καινούρια αλλαξιά, αποφασίζει να φύγει κρυφά απ το χωριό του κι από την αγκαλιά της μάνας του, πηγαίνοντας στην Αθήνα γι αναζήτηση «αφεντικού», μην έχοντας μαζί του τίποτε άλλο - ούτε το εισιτήριό του !- εκτός από τη φλογερή πίστη του για τη ζωή.

ο σκληρός κι άνισος αγώνας του μέσα σε μια κοινωνία άγνωστη, αφιλόξενη κι αλύπητη, κι από το άλλο μέρος η μεγάλη τόλμη κι η επιμονή του για να ζήσει, μ' αποτέλεσμα την τελική νίκη, κάτι έχουνε να πούνε στο σημερινό άνθρωπο που υποφέρει.

Κυρίως όμως το ετύπωσα, γιατί ενόμισα ότι είχα χρέος καί κάποιο ασφαλώς δικαίωμα ν' απευθυνθώ σ' ολόκληρη την κοινω νία και να βροντοφωνάξω:
Προσέχετε το αγωνιζόμενο παιδί! μην του φράζετε το δρόμο, όταν περνάει παλεύοντας. Μην αδιαφορείτε μπροστά στο δράμα του.

Και προ πάντων: μην το εκμεταλλεύεσθε! Κάτι περισσότερο: Δώστε του προστατευτικό χέρι στο δύσκολο πέρασμά του.

Αγωνιστείτε ακόμα να κάνετε και το Κράτος ηθικότερο, για να μην αφήνει στους πέντε δρόμους τα παιδιά που θέλουνε να ζήσουν τίμια, μα, αντίθετα, να τους δίνει κάθε δυνατή υπο στήριξη, γιατί αυτά είναι η ζωή της αυριανής Ελλάδας.

Προσέξατε την ιστορία που γράφεται αθόρυβα ημέρα και νύχτα στους δρόμους η μέσα στις ταβέρνες και τα «πολιτισμένα» Καταστήματα, με ήρωες φτωχόπαιδα, που έχουνε ξεκινήσει από μια άθλια χαμοκέλλα της πολύπαθης Ελληνικής Επαρχίας και που οι αγώνες τους πολλές φορές δε βρίσκουν δικαίωση.

Κι ας μη θεωρούμε πάντοτε υπαίτιους κάθε κοινωνικής αναστατώσεως, που τόσες συμφορές επισωρεύει στην Πατρίδα, άλλους, αλλά - πολλές φορές - εμάς τους ίδιους, που με την αναλγησία, την πλεονεξία και την ωμή εκμετάλλευση που κάνουμε σε δυστυχισμένους συνανθρώπους μας, υπονομεύουμε αυτά τα θεμέλια της κοινωνίας.

Να, λοιπόν, γιατί κολακεύομαι να πιστεύω, ότι το βιβλίο μου αυτό, χωρίς να έχει φιλολογικές αξιώσεις, μπορεί να προσφέρει κάτι στην ιδέα της κοινωνικής δικαιοσύνης και του ανθρωπι σμου.


* Ο Πρόλογος είναι της α΄ εκδόσεως. Το βιβλίο αμέσως μετά την κυκλοφορία του έγινε ανάρπαστο. Αυτό το δείχνει η υποδοχή που του επιφύλαξε το κοινό κι η επίσημη κριτική, όπως θα ιδεί ο αναγνώστης στο τέλος. »