Βιβλιοθήκη Ιωνικής Εστίας

ΠΡΟΛΟΓΙΚΑ

Η γυναίκα λοιπόν. Η γυναίκα σε σχέση με τον βαθύτερο και δύ-σβατο εαυτό της και σε σχέση με τον κοινωνικό της περίγυρο που, ενώ δείχνει να την απελευθερώνει, στην πραγματικότητα, όλο και συχνότερα, τη βυθίζει σε πιο σύνθετους και πιο πλανερούς μηχανι σμούς υποδούλωσης.

Δεν θα ήταν το θέμα με ξεχωριστό ενδιαφέρον και, φυσικά, δεν θα καταπιανόμουνα μ΄ αυτό, αν μέσα από τη μορφή, τις αντιδράσεις, τις φιλοδοξίες και τις κρυφές επιθυμίες της γυναίκας δεν ξεπρόβαλλε το ίδιο το οξύτατο υπαρξιακό και κοινωνικό πρόβλημα στο σύνολό του.

Οι επισχύουσες αντιθέσεις στις ανθρώπινες σχέσεις, τα αγεφύρωτα χάσματα, ακόμη κι αυτές οι ανεπούλωτες ρωγμές, που διανοίγονται κι εξελίσσονται κάτω από σκληρούς, (συνήθως άγραφους αλλά και, όχι λίγες φορές, τραγικά επώδυνους), κανόνες, δε μπορεί παρά να είναι το ίδιο το υλικό που συνθέτει το πολύπτυχο της κοινωνικής μας ταυτότητας.

Με τα κείμενα που περιέχονται στο βιβλίο, η γυναίκα βγαίνει εξομολογητικά αλλά και κραυγοδύναμα από μέσα της αφήνοντας τους άλλους να τη σκιαγραφήσουν, να την κρίνουν και, προπαντός, όσο είναι καλύτερα μπορετό, να την καταλάβουν. Και, βέβαια, όσο περισσότερο την καταλάβουν τόσο μεγαλύτερο θα είναι το βήμα που θα κάνουν προς τη διάγνωση του, έτσι κι αλλιώς πολυπλέγματου, δικού τους ψυχισμού.

Θ. Τζίφας