Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος
Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος
Η εποχή του, η ζωή του, το έργο του
Αθήνα
524
Νεοελληνική προσωπογραφία
1
Ναι
Β ΠΑΠ
0001551
Ναι

Ο Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος (1815-1891) εἶναι ὁ κατὰ πολύ σημαντικότερος ἱστοριογράφος τοῦ ἑλληνισμοῦ. Τὸ κύριο ἔργο του ἐπιγράφεται Ιστορία τοῦ Ἑλληνικοῦ ῎Ἔθνους. Ἐκυκλοφόρησε σὲ πέντε τόμους ποὺ ἐκδόθηκαν ἀπὸ τὸ 1860 ὡς τὸ 1874, καὶ ξαναδημοσιεύθη καν ἀπὸ τότε ἐπανειλημμένως. Τὸ ἔργο αὐτό, ποὺ καθιερώνει τὴν διαίρεση τῆς ἑλληνικῆς ἱστορίας σὲ τρεῖς περιόδους, ἀρχαία, μέση, νέα, καὶ ὑπεραίρει τὸ Βυζάντιο, ἐκωδικοποίησε ὡς σήμερα τὴν μορφή της.

Ὁ Κ. Θ. Δημαρᾶς ἐγεννήθηκε στὴν ᾿Αθήνα τὸ 1904. Ἐσπούδασε φιλολογία στὸ Πανεπιστήμιο τῆς ᾿Αθήνας καὶ ἔλαβε τοὺς ἀκαδημαϊκοὺς τίτλους του ἀπὸ τὸ Πανεπιστήμιο Θεσσα-λονίκης. ᾿Ασχολήθηκε ἐνωρὶς σὲ συγγραφὲς ἀναφερόμενες ἰδίως στὴν ἱστορία τῶν νεοελληνικῶν γραμμάτων μὲ πνεῦμα συγκριτικό. Κατόπιν ἐνετόπισε τὶς ζητήσεις του (πάντοτε ἀναφορικὰ μὲ τὸν νέο ἑλληνισμό) στὴν ἱστορία τῶν ἰδεῶν καὶ στὴν ἱστορία τῶν συνειδήσεων. Κύρια ἔργα του: Ιστορία τῆς νεοελληνικῆς λογοτεχνίας (1948-1949, ἔβδομη ἔκδ. 1985), Νεοελληνικός Διαφωτισμός (1977, τέταρτη ἔκδ. 1985), Ελληνικὸς Ρωμαντισμός (1982, δεύτερη έκδ. 1985).

(Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)