Η βιβλιοθήκη οργανώνεται και προς το παρόν δεν είναι διαθέσιμη για το κοινό.
Έως τώρα έχουν καταχωρηθεί στο σύστημα της ηλεκτρονικής βιβλιοθήκης: 858 βιβλία.
«... Οἱ παρατηρήσεις μου δέν ἔχουν τήν ἀξίωση να θεωρηθοῦν σάν μιά ἐξονυχιστική μελέτη τοῦ ἔργου τοῦ Στρατηγοῦ Μακρυγιάννη. Τις δίνω, σε ὅσους ἐνδιαφέρονται να τις διαβάσουν, σαν μια πρώτη εἰσαγωγή σε ὁρισμένες λογοτεχνικές πλευρές τοῦ ἔργου αὐτοῦ, σάν μια απλή ὑπόδειξη τῆς σημασίας που μπορεῖ νὰ ἔχει ἡ ἠθική και καλλιτεχνική προσωπικότητα τοῦ συγγραφέα, ἡ ψυχολογική περίπτωσή του, ἡ ἐπική καί δραματική ἀτμόσφαιρα πού εἶναι ἱκανός νά δημιουργεῖ, ἡ ἐξαιρετική ζωική ἐμπειρία του, το κοφτερό λεπίδι τῆς κρίσης του, τὸ ὕφος του. Είχαμε ἐδῶ ἕνα καλό και χρήσιμο ἀνθρακωρυχεῖο καί ξαφνικά, σκάβοντας μέσα στα κάρβουνα, άνα- καλύπτουμε πολύτιμα μέταλλα.
᾿Αναγνωρίζουμε τον πιο ατόφιο Ελληνισμό στην καλλιτεχνική του Ιδιοσυγκρασία, στήν ἔμφυτη κλίση του πρός τό ἁπλό, το φωτεινό, τὸ ἄδρό καί συνάμα τό Ιδανικό, κλίση που συνδυάζει τή μαστοριά τῶν βιοτεχνῶν τῆς ᾿Ελλάδας, κληρονομιά τῆς βυζαντινῆς τέχνης καὶ τὴν ὑποσυνείδητη ἐπίδραση τῶν ἀρχαίων ναῶν, στο βαθύ καί συγκρατημένο συναισθηματισμό του, στην αἰδώ τῆς καρδιᾶς του, στα καυτερά του πάθη που βράζουν ὑπόκωφα και ξεσπάνουν σε θύελλες, στήν ἐλεύθερη καί παιχνιδιάρικη φαντασία του, στο μυαλό του το τόσο «ρωμαίικο», ἀνήσυχο, ἀνικανοποίητο, ὀξύτατο, θετικό καί μαζί ὀνειροπαρμένο, στήν ἠθική του συνείδηση, στις Ιδανικές καί συνάμα τίς πρακτικές τάσεις της, στη λατρεία του τῆς ἀλήθειας, στην ἀκατάπαυστη ἐπίκλησή του τῆς δικαιοσύνης, στό ἀκοίμητο πνεῦμα τῆς ἐθνικῆς καὶ καί τῆς ἀτομικῆς ἀνεξαρτησίας πού κυβερνᾶ ὁλό- κληρη τή ζωή του, στήν ἀνάγκη πού νιώθει νά ἀγωνιστεῖ γιά νά γίνουν τά Ιδανικά του πραγματικότητες, στήν ἔξοχη, τέλος, λεβεντιά του, στην περήφανη στάση του ἀπέναντι στη ζωή καί τούς ἀνθρώπους, τοὺς φίλους ὅσο καί τοὺς ἐχθρούς, στήν αὐτοθυσία του καί στήν περιφρόνησή του τοῦ θανάτου. Εἶναι δικός μας. Συγκεντρώνει στο πρόσωπό του, συμπυκνώνει καί ἐντείνει ἕνα ὁρισμένο εἶδος ἀνθρωπισμοῦ, πού βρίσκεται διάχυτο παντοῦ ὅπου μαζεύονται τα παιδιά τοῦ τόπου μας, ἕναν ἀνθρωπισμό Ιδιόρρυθμο καί πολύτιμο, γεμάτο φῶς, ἁρμύρα καί βουνίσιες εὐωδιές, κλασικά ἀγάλματα καί βυζαντινές ἐκκλησίες καί ἀναμνήσεις γιά ἀρχαίους θεούς, ἥρωες καί ποιητές, γιά χρυσοντυμένους Αὐτοκράτορες καί γιά παλληκάρια με μακριά μαλλιά καί με φουστανέλλες πού ἔκαναν πολέμους στις ψηλές κορυφές.»:
