Η βιβλιοθήκη οργανώνεται και προς το παρόν δεν είναι διαθέσιμη για το κοινό.
Έως τώρα έχουν καταχωρηθεί στο σύστημα της ηλεκτρονικής βιβλιοθήκης: 1, 051 βιβλία.
«Πάντοτε είχα την εντύπωση ότι το παπαδιαμαντικό μυθιστόρημα οι Έμποροι των Εθνών (δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Μη Χάνεσαι από τις 8.11.1882 ὡς τις 8.2.1883) κουβαλούσε, τουλάχιστο στον τίτλο του, μέρος του Εμπόρου της Βενετίας. Πίστευα ότι ο Παπαδιαμάντης έβλεπε στη Βενετία μια από τις ελιοτικές "ανύπαρχτες πολιτείες", έναν τερατώδη Σάυλοκ, μια σαράφισσα των λαών. «Ωστόσο το δάνειο από τον Σαίξπηρ, που τον ήξερε καλά ο Παπαδιαμάντης, μου φαινόταν πλάγιο. Είχα την υποψία ότι η έκφραση "Έμποροι των εθνών", ανεξάρτητα από το αν αναφερόταν και σε άλλα κράτη εκτός από τη Βενετία, ήταν κοινός τόπος στη διάρκεια του 19ου αιώνα.
[...]
»Η χρονική περίοδος στην οποία εκτυλίσσεται η δράση των ηρώων του μυθιστορήματος είναι τα τέλη του 12ου αιώνα και η αρχή του 13ου, παραμονές της τέταρτης Σταυροφορίας, που έδωσε το προθανάτιο πλήγμα στην Κωνσταντινούπολη. Πρωταγωνιστής στους Εμπόρους των Εθνών ένα ιστορικό πρόσωπο, ο Μάρκος Σανούτος, ο επιφανέστερος γόνος του οίκου των Σανούτων ή Σανούδων. Φιλήδονος, φιλόδοξος, γόης και μηδενιστής, αποπλανά την κεντρική ηρωίδα του μυθιστορήματος Αυγούστα, γυναίκα του σωτήρα του και ευπατρίδη της Νάξου Ιωάννη Μούχρα, και την απάγει στη Βενετία. Εκείνη τον ερωτεύεται με πάθος ακατανίκητο, ωστόσο τον εγκαταλείπει και γίνεται μοναχή σε μοναστήρι της Πάτμου, ενώ ο Μούχρας θέλει να εκδικηθεί τον απαγωγέα, αλλά δεν κατορθώνει παρά μόνο να τον πληγώσει. Και οι δύο αναζητούν επίμονα την Αυγούστα, που εγκαταλείπει το μοναστήρι...»
Από το προλογικό κείμενο «Ανύπαρχτη Πολιτεία» του φιλολογικού επιμελητή της έκδοσης Ν. Δ. Τριανταφυλλόπουλου
(Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)
Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης (Συγγραφέας)
Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης γεννήθηκε στη Σκιάθο στις 3 Μαρτίου του 1851 και ήταν γιος του ιερέα Αδαμάντιου Εμμανουήλ και της Αγγελικής κόρης Αλεξ. Μωραϊτίδη. Τελείωσε το δημοτικό και τις δύο πρώτες τάξεις του ελληνικού σχολείου στη Σκιάθο. Φοίτησε σε σχολείο της Σκοπέλου, του Πειραιά και τελικά πήρε απολυτήριο Γυμνασίου από το Βαρβάκειο το 1874. Το Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου, γράφτηκε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, απ΄ όπου όμως ποτέ δεν αποφοίτησε, ενώ γράφει το πρώτο λυρικό του ποίημα για τη μητέρα του. Έμαθε αγγλικά και γαλλικά μόνος του. Για να ζήσει έκανε ιδιαίτερα μαθήματα και δημοσίευε κείμενα και μεταφράσεις στις εφημερίδες. Τον Ιούλιο του 1872 ακολούθησε το μοναχό Νήφωνα στο Άγιο Όρος, όπου έμεινε μερικούς μήνες, αλλά διαπίστωσε ότι δεν του ταίριαζε το μοναχικό σχήμα. Ωστόσο δεν έλειπε ποτέ από τον κυριακάτικο εκκλησιασμό στον Άγιο Ελισσαίο στο Μοναστηράκι, όπου έψελνε ως δεξιός ψάλτης. Το 1879 δημοσιεύει το μυθιστόρημα η "Μετανάστις" στην εφημερίδα "Νεόλογος". Το 1882 άρχισε να δημοσιεύει το μυθιστόρημά του "Οι έμποροι των Εθνών" στην εφημερίδα "Μη χάνεσαι". Το 1884 άρχισε να δημοσιεύει στην "Ακρόπολη" το μυθιστόρημά του "Γυφτοπούλα", όπου από το 1892 ως το 1897 εργάζεται ως τακτικός συνεργάτης. Από το 1902 ως το 1904 μένει στη Σκιάθο απ΄ όπου δημοσιεύει τη "Φόνισσα". Το έργο του περιλαμβάνει περίπου 180 διηγήματα και νουβέλες που αναφέρονται στις φτωχές τάξεις της Αθήνας και της Σκιάθου και ελάχιστα ποιήματα θρησκευτικού περιεχομένου. Στις 13 Μαρτίου 1908 γιορτάζεται στον "Παρνασσό" η 25ετηρίδα του στα ελληνικά γράμματα, υπό την προστασία της πριγκίπισσας Μαρίας Βοναπάρτη. Αμέσως μετά επιστρέφει στην πατρίδα του όπου και μένει ως το τέλος της ζωής του. Πεθαίνει το ξημέρωμα της 3ης Ιανουαρίου του 1911 από πνευμονία.