Βιβλιοθήκη Ιωνικής Εστίας

Ο Αίσωπος, ο πιο μεγάλος παραμυθάς του κόσμου, ήταν ένας αρχαίος Έλληνας μυθοποιός του 6ου αιώνα π.Χ., αν και πολλοί αμφισβητούν την ύπαρξή του, καθώς δεν υπάρχουν ακριβείς και συγκεκριμένες πληροφορίες για τη ζωή του, και θεωρούν ότι το αινιγματικό του πρόσωπο είναι η κατασκευή μίας εμβληματικής μορφής που αντιπροσωπεύει το αρχαϊκό λογοτεχνικό είδος του μύθου ή η προσωποποίηση μιας κοσμοθεωρίας που ενσαρκώνει μία πρακτική αντίληψη για τη ζωή, την αγροτική εξυπνάδα και οξύνοια. Σε κάθε περίπτωση, ο πατέρας του λογοτεχνικού είδους που σήμερα ονομάζεται παραβολή ή αλληγορία δεν έγραψε ούτε μία λέξη, αλλά διηγούταν όλους τους σύντομους, απλούς και χαριτωμένους μύθους του προφορικά, χρησιμοποιώντας πεζό λόγο, ενώ μέχρι τότε μόνο ο έμμετρος λόγος, η ποίηση, θεωρείτο το μοναδικό εκφραστικό είδος.

Εμπνευσμένοι από την καθημερινή ζωή και τη φύση, με πρωταγωνιστές ζώα, φυτά, δυνάμεις της φύσης, άψυχα αντικείμενα, αλλά και θεούς και ανθρώπους, οι μύθοι του Αισώπου με την απλότητα και την καθαρότητά τους, τον ηθικοδιδακτικό, συμβολικό, αλληγορικό, επιμορφωτικό και διασκεδαστικό χαρακτήρα τους, παρέμειναν αθάνατα έργα στην ελληνική και παγκόσμια γραμματεία, που νίκησαν τον χρόνο, γιατί απευθύνονται σε κάθε ηλικία και αποτελούν άριστο παιδαγωγικό εργαλείο συνδυάζοντας την ψυχαγωγία με την ηθική διαπαιδαγώγηση και τη γνωριμία της αρχαίας ελληνικής κληρονομιάς.