Περιγραφή
ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ
Ὁ ἀναγνώστης πού, δικαιολογημένα, θέλει νὰ βλέπη στὸ κάθε ἔργο ἑνὸς συγγραφέα τοὺς σταθμοὺς τῆς πνευματικῆς του ἀνόδου, ἴσως ν' ἀπορήση μ᾿ αὐτὴ τὴν κάθοδο στὴν κόλασι ὅπου ξανασέρνομαι μὲ τὸ «Τέλος τῆς νύχτας». Στὸν ἀναγνώστη αὐτόν, θὰ πρέπει νὰ ὑπενθυμίσω πὼς ἡ ἡρωΐδα μου ἀνήκει σὲ μιὰ περίοδο τῆς ζωῆς μου, ἀπομακρυσμένη πιά, καὶ ἐκφράζει ἀγωνίες ποὺ ἔχω τώρα ξεπεράσει. ᾿Αλλωστε, παρ' ὅλο ποὺ ἔγραψα αὐτὲς τὶς σελίδες μὲ μοναδικό σκοπὸ νὰ φωτίσω τὴ βασανισμένη φυσιογνωμία τῆς Τερέζας, ξέρω σήμερα τι σημαίνουν αὐτὲς γιὰ μένα καὶ τὸ πρῶτα ἀπ᾿ ὅλα βρίσκω μέσα τους : Τὴ δύναμη ποὺ ἐκπορεύεται ἀπὸ τὰ περισσότερο βαρυφορτωμένα ἀπ᾿ τὴ μοίρα πλάσματα-αὐτὴ τὴ δύναμη νὰ λένε ὄχι στο νόμο ποὺ τὰ συντρίβει.
Ὅταν ἡ Τερέζα παραμερίζει δισταχτικὰ τὰ μαλλιά της πάνω ἀπ᾿ τὸ ρυτιδιασμένο μέτωπό της γιὰ νὰ νοιώση φρίκη καὶ νὰ φύ- ἀπὸ κοντά της ὁ νέος ποὺ ἔχει γοητεύσει, δίνει, μὲ τὴν κίνησή της αὐτή, ὅλο τὸ περιεχόμενο αὐτοῦ τοῦ βιβλίου. Τὴν ἐπαναλαμβάνει, ἡ δύστυχη, σὲ κάθε συνάντησή τους, ἀντιδρώντας ἀδιάκοπα στὴ δύναμη ποὺ ἔχει νὰ δηλητηριάζη καὶ νὰ διαφθείρη. Η Τερέζα ὅμως, ἀνήκει σ' αὐτὸ τὸ εἶδος τῶν ἀνθρώπων (σὲ μιὰν ἀπέραντη οἰκογένεια) ποὺ μονάχα φεύγοντας ἀπ᾿ τὴ ζωή, φεύγουν καὶ ἀπὸ τὴ νύχτα. Τοὺς ζητοῦν μόνο νὰ μὴ δεχτοῦν καρτερικὰ τὴ νύχτα. Γιατὶ νὰ μὴ σταματήσω αὐτὴ τὴν ἱστορία μετὰ τὴ συχώρεση τῆς Τερέζας καὶ νὰ μὴν τὴν ἀφήσω νὰ γευθή τὴ γαλήνη του Θεοῦ; Εἶναι ἀλήθεια ὅτι τὶς ἔγραψα αὐτὲς τὶς παρήγορες σελίδες, ἀλλὰ ὕστερα τὶς ἔσχισα. Δὲν ἔβλεπα ποιὸς παπᾶς θὰ δεχό τανε νὰ ἐξομολογήση και νὰ συγχωρέση τὴν Τερέζα. Στὴ Ρώμη, τὸν βρήκα αὐτὸν τὸν παπᾶ καὶ ξέρω σήμερα (ἴσως μάλιστα νὰ τὸ γράψω μιὰ μέρα) πῶς ἡ Τερέζα μπήκε στὸ φῶς τοῦ θανάτου.
Ρώμη, 1985
Φ. ΜΩΡΙΑΚ